Enkele weken geleden werd ik door Henry Wenting uitgenodigd
om met hem een nieuwe schuilhut te bouwen. Ook hij is net als ik een fanatiek vogelfotograaf en kent inmiddels ook al de prima mogelijkheden, welke door zo,n schuilplaats geboden worden. Vooraf werd de lokatie goed ge-inspecteerd en de keuze vooral bepaald door de achtergrond en de baan van de zon. De bedoeling was om ook gelijktijdig een mooi drinkvijvertje aan te leggen. Na de keuze van het bouwmateriaal, was na twee middagen klussen, het karwei geklaard. Gelet op de positie van de hut naast een bosrand, niet ver van enkele weilandjes en akkertjes en een boomkwekerij in de naaste omgeving, mogen er mijn inziens, minimaal dertig vogelsoorten verwacht worden in de komende tijd. Inmiddels heeft Henry al enkele algemene soorten kunnen fotograferen. Het leek mij een aardig idee om van de bouw van de hut, hier een paar beelden te tonen. Een eventueel adspirant huttenbouwer kan zich zo enigszins een beeld vormen van zo,n construktie. Met de informatie over de schuilhut-fotografie in mijn oudere berichten, zou deze dan een behoorlijk resultaat moeten kunnen bereiken.
Met een vijftal plaatjes erbij, heeft u al een idee van resultaten
welke zodoende gegarandeerd te behalen zijn.
Nee, geen galg en graf, maar het begin van een zo laag mogelijk standpunt!
Pauze op de seniorenhangplek, met links de blogger zelf en Henry rechts.
De construktie krijgt vorm ...
Een tussentijdse inspektie van het aangebrachte plastic met de eenrichtingsruit.
Ook de vijver krijgt vorm.
Moeder natuur zal binnenkort alles mooi in de omgeving laten opgaan.
Hier onder het vijftal vaste klanten, zoals...
De heggenmus...
De staartmees...
De boomklever...
De roodborst...
...en fazanthaan.
Groetjes namens...
Henry & Frans
Deze blogtitel is niet direkt bedoeld als indicator voor de kwaliteit van de meegestuurde afbeeldingen, maar steltlopertjes leven nu eenmaal op hoogstaand niveau. ...Vandaar!
Om de laatste dagen van deze, wel erg lange, vervelende winter nog enigszins zinvol te besteden, leek het me een aardig idee om tussendoor, nog even enkele steltlopers voor te stellen.
De weersverwachting voor volgende week belooft enige verbetering en vanmorgen zag ik, dat mijn "foto"- vijver weer geheel ijsvrij was. Natuurlijk direkt de watervoorraad weer op peil gebracht en met een schepnetje, alle ingewaaide rommel verwijderd. Vanaf volgende week er dus weer vol tegenaan! De eerste scholeksters hebben zich al laten zien en vormen hier een prima link, naar de, in de aanhef bedoelde steltlopers. In de voorbije jaren heb ik namelijk soms veel plezier gehad van enkele van deze parmantige vogelsoorten. Aanzittend als vogelfotograaf op een kansrijke plek bij eenden en ganzen, kun je nu en dan aangenaam verrast worden, door het invallen van sommige steltlopers op doortrek. Soms wordt de komst al van ver met een melodieuze roep aangekondigd, zoals bijvoorbeeld door witgatje en groenpootruiter. Maar meestal staan ze totaal onverwacht, vóór de fotograaf, aan de waterkant. De aktiviteiten bestaan daarna vooral uit foerageren, baden, poetsen en heel veel rusten. De volgende dag waren ze dan al weer vertrokken. Tot op heden heb ik pas zes soorten acceptabel kunnen fotograferen, maar voeg hiervan toch graag tien plaatjes van bij.
Groetjes, Frans
De bosruiter
De tureluur
De tureluur
De groenpootruiter
Het witgatje
De kievit
Ter afsluiting deze steltkluut als buitenbeentje op Lesbos.
Tijdens het doorlopen van mijn beeldarchief, constateerde ik dat bijna alle opnamen in liggend formaat, of wel horizontaal gemaakt waren.
In het dia-archief vond ik ook wel, staande c.q. vertikale beelden terug. Daarentegen heb ik digitaal nauwelijks vertikale afbeeldingen gemaakt, omdat tijdens de staande positie van mijn camera, de trillingen van de wegklappende spiegel dan storender zijn, dan in de meest gebruikte, liggende positie. Hierdoor ontstaat meestal meer onscherpte in het beeld. Dus daarom zeer incidenteel toegepast. Met enkele diascans uit het verleden als voorbeeld, wil ik laten zien dat met de keuze voor vertikaal fotograferen van een bepaald motief vaak winst kan worden geboekt ten opzichte van o.a. de compositie.
Ik hoop dat de kwaliteit van de gescande beelden meevalt, want er zijn enkele, behoorlijk oude, "Kodak 64" -jes bij!!
Groetjes Frans
In deze situatie zijn zowel horizontale als vertikale compositie mogelijk. Door de houding van de aalscholver, vind ik hier vertikaal een sterker beeld.
Gelet op de houding van de scharrelaar, ook hier weer het vertikale aspect laten prevaleren.
Horizontaal ingekaderd zou nog veel meer storende takken in beeld gebracht hebben. Vandaar de keuze voor een staand beeld van de nachtzwaluw.
Het spiegelbeeld van de holenduif bepaalde hier volledig de vertikale afbeelding.
De ligpositie i.c. de houding, was aanleiding om voor een staand beeld te kiezen van deze gladde slang.
Als langgerekt element, nodigt de lisdoddestengel, bijna dwingend uit tot een staand beeld van deze boomkikker.
Tegelijk met het oneven aantal vliegenzwammen, versterkt het staande beeld de compositie.
De wilde eend
Door de gure winterse omstandigheden is het vandaag een mooie gelegenheid om nog eens het beeldarchief door te spitten en een blogje te wijden aan de wilde eend. Door bejaging is de soort behoorlijk schuw en wantrouwig geworden tegenover de mens. In stadsparken van steden valt dit nog wel mee, maar in het buitengebied staan ze meestal redelijk op "scherp". Mede daardoor een interessante uitdaging dus voor een vogelfotograaf. Met zijn prachtig groene kop, is de woerd een fraaie verschijning, terwijl het vrouwtje uitgedost is met een perfect camouflagekleed. Gezeten op het nest met eieren gaat ze dan geheel op in de omgeving. Het broedsel bestaat bijna altijd uit tien à twaalf eieren. De verliezen onder de pas uitgekomen kuikens zijn echter zeer groot, zodat slechts enkele het adulte levensstadium halen. Met een voorzichtige benadering zijn er als fotograaf goede resultaten te behalen. Hierna een simpel beeldverslagje, hetgeen ik in de afgelopen jaren heb kunnen samenstellen.
Groetjes, Frans
Een juveniel eendje op weg naar...
...moeder eend.
Perfect camouflagekleed.
Klaar voor de start.
Een vliegbeeld.
Woerd in prachtkleed.
Continue alert op gevaar.
Soms echter de rust zelve!
Hoogste tijd om een bad te nemen...
Zo gezegd, zo gedaan.
De gebroeders bijeen.
Regelmatig wordt er getwist om de beste plaats.
Twee dominante woerden eindelijk op hun beste plek.
Geen albino, maar "soepeend". Meestal zijn deze bastaarden zeer bont gekleurd. Vanwege het bijna smetteloos wit mag deze vogel de serie afsluiten.
Mijn eerste kennismaking met grote groepen ganzen, stamt alweer uit de vorige eeuw. In die tijd, werd in de herfst, bijna jaarlijks een lang weekend doorgebracht op een van de waddeneilanden. Tegenwoordig hoef ik slechts vijf minuutjes te fietsen, om enkele soorten ganzen te zien. Niet alleen als doortrekker of als wintergast, maar ook als broedvogel, zijn de vogels ook hier in Noord-Brabant behoorlijk in aantal toegenomen. Behalve de grauwe gans, kolgans en rietgans kunnen ook steeds meer zogenaamde "exoten" worden waargenomen. Canada ganzen en nijlganzen broeden inmiddels met behoorlijk sukses. In mijn direkte omgeving, kan ik u het Beleven in de gemeente Reusel-de Mierden zeker aanbevelen, om eens ganzen te gaan kijken. Vooral in de herfst en winterperiode, zijn er mooie aantallen te bekijken en soms te fotograferen. Voor andere soorten, zoals rotganzen, brandganzen en eventueel andere, zullen we andere kansrijke gebieden moeten opzoeken. Tot op heden heb ik een drietal soorten kunnen fotograferen en hier ter illustratie bij geplaatst.
Groetjes, Frans
Een grauwe gans verkent geschikt broedterrein.
Een broedpaar canada ganzen.
Luid roepend wordt gereageerd op soortgenoten.
Nog een "exoot", de nijlgans.
Een broedpaar nijlganzen tijdens middagdutje.
Februari 2013
Holenduiven
