Sinds zaterdag j.l. gaat deze spreuk echter voor mij niet meer op aangezien ik tijdens enkele uurtjes, fantastische momenten met deze uitzonderlijke vogel, heb mogen beleven. Niet alleen het fotograferen maar ook de diverse handelingen van de vogel, waren een belevenis op zich. Op genoemde dag had ik besloten om vanuit de nieuwste schuilhut met de 500mm.-lens, een Fitis en eventueel vrouwtje Zwartkop te fotograferen. Erg wispelturige vogeltjes, welke tot op heden moeilijk te verschalken waren geweest met de 200-400mm.-zoomlens.
Later is gebleken, dat het doel nu redelijk was bereikt. Zie de twee plaatjes hiervan. Maar ter zake nu. Om 12.30 uur hoor ik ver weg in het nabij gelegen bos een Koekoek roepen. Na enige tijd weer iets dichterbij en dan weer verder weg.
Fotograferen bestaat ook vaak uit anticiperen, dus ik besluit om de 500mm.-lens te vervangen door de 200-400.mm.
Stel dat de Koekoek zich meldt voor een drinkpauze of bad, dan heb ik er in ieder geval het goede objectief voor paraat. Plotseling zit de vogel volop te roepen in een berk op zo,n 10 meter naast de hut. Door de kijkopening in de hut kan ik van de vogel nog net iets waarnemen. Dan vliegt hij weg. Als ik dan mijn hoofd terugdraai kijk ik recht in het oogje van een tweede Koekoek op de vijverrand!
Hartslag op hol en de adrenaline komt uit mijn oren!
Overal alarmroepjes van Vink, Koolmezen en Merels. Dit is een bekende reactie aangezien veel vogels de Koekoek aanzien voor een Sperwer, hun aartsvijand.
Zelfs de Gaaien bleven op veilige afstand. Mooi was te zien, hoe de Koekoek zich plat tegen de grond drukte met licht gespreide vleugels en zich dan weer helemaal oprichtte met opgezette borstveren, om een Gaai te imponeren.
Baden was ook iets speciaals en jammer genoeg niet te fotograferen omdat het zo supersnel ging. De vogel vliegt abrupt op en laat zich ergens met gespreide vleugels en open bek in de vijver vallen.
Gewoon dopen dus. Dit werd twee keer gedemonstreerd.
Ondertussen was het behoorlijk stil geworden in de omgeving en liet slechts af en toe een Koolmeesje zich zien om de vreemde bezoeker eens van dichtbij te bewonderen. Een prachtige belevenis natuurlijk, maar het keiharde zonlicht op dat tijdstip, strooide volop roet in het eten! Pure zonde...dit moest overgedaan worden.
Voor de zondag werd een zwaar bewolkte middag voorspelt. Dus ik terug onder deze betere condities. Bleef alleen nog de vraag of de vogel terug zou komen...
Nou en of! Na een uurtje aanzitten meldde de vogel zich weer en heeft er twee en een half uur lang, een perfecte show gegeven.
Ik ben er trouwens nog niet uit of het een juveniele vogel (27 juni) of een vrouwtje in " rosse fase " betreft. De doorgewinterde specialist mag het me melden.
Weer is gebleken, dat de 200-400mm.-lens mijn beste stukje gereedschap is, dat ik ooit heb aangeschaft voor dit werk op korte afstand.
Er bestaat overigens nog een spreuk en gaat als volgt: " dat haal je de koekoek " hetgeen zoveel betekent als:.... " dat zal wel waar zijn ".
Ik wil het graag met onderstaande plaatjes bevestigen.
Groetjes..
Frans
F i t i s
Z w a r t k o p (Vr.)
K o e k o e k
Dreighouding
Poetsgedrag
Even rekken...
... en strekken.
Compositie- proefopname
Drinkpauze
